شهنشاه را گشت پایین پرست

پریچهره چون از سر تخت خویش

فرود آمد و خدمت آورد پیش

عروسانه بر کرسی زر نشست

شه از شرم آن ماهی چون نهنگ

چو زرافه از رنگ می شد به رنگ

به دل گفت کاین کاردان گر زنست