که در بسته به گرچه دزد آشناست

چه خوش گفت جمشید با رای زن

که یا پرده یا گور به جای زن

مشو بر زن ایمن که زن پارساست

دگر باره گفت این چه کم بود گیست

شفاعت درین پرده بیهوده گیست

به تلخی در اندیشه را جوش ده