زپند تو ای بانوی پیش بین

سخنهای تو هست بر جای خویش

هزار آفرین بر زن خوب رای

که مارا به مردی شود رهنمای

زدم سکه زر چو زر بر زمین

چو نوشابه آن آفرین کرد گوش

زمین را ز لب کرد یاقوت نوش