در آن چابکی ماند خسرو شگفت

بفرمود کارند خوانهای خورد

همان نقلدانهای نادیده گرد

نخست از همه چاشنی برگرفت

ز خدمت نیاسود چندانکه شاه

ز خوردن بر آسود و شد سوی راه

به وقت شدن کرد با شاه عهد