پری پیکرانی بدان دلبری

چو می در ولایت شد آتش فروز

نشاط ابروی می پرستان گشاد

ز نیروی می روی مستان گشاد

نشستند تا شب به رامشگری

چو شب خواست کز غم سپاه آورد

منش سر سوی خوابگاه آورد