بدان لعبتان گفت سالار دهر

نشستند تا شب به رامشگری

چو شب خواست کز غم سپاه آورد

منش سر سوی خوابگاه آورد

یک امشب نباید شدن سوی شهر

چنانست فرمان که فردا پگاه

براریم بزمی ز ماهی به ماه