نه از شحنه بیم و نه از دزد پاس

جهان آن جهان شد که درویش راست

که هم خویشتن را و هم خویش راست

شب و روز خوش میخورد بی هراس

فراوان خزینه فراوان غمست

کمست انده آن را که دنیا کمست

گزارنده عقد گوهر کشان