همان به که گردیم ازین راه تنگ

نشاید زدن نیزه و تیر و تیغ

چو دیوان بسی چاره ها ساختیم

از این دیو خانه نپرداختیم

گریوه نوردیم و سائیم سنگ

شهنشه چو دانست کان سروران

فرو مانده بودند و عاجز در آن