یکی منجنیق از نفس برگشاد

شور توشه رهروان ساخته

چو آگاه شد مرد ایزد شناس

که دزدان بر آن قلعه دارند پاس

که بر قلعه آسمان در گشاد

چنان زد در آن کوهه منجنیق

که شد کوه در وی چو دریا غریق