فرو ریخت از منظرش گوشه ای

به چندین سر تیغ الماس رنگ

نسفتند جو سنگی از خاره سنگ

به آهی که برداشت بی توشه ای

شما را چه رو مینماید درین

که بی نیک مردان مبادا زمین

بزرگان لشکر به عذرآوری