که سیمای دولت بود دل فریب

پریچهرگان سرائی چو ماه

همه صف کشیدند بر گرد شاه

فرو مانده حیران در آن فر و زیب

چو شه زان خورش خورد و شربت چشد

سوی تخت کیخسروی سر کشید

سرافکنده و برکشیده کلاه