نشان جست ازان آتش تابناک

بر او راه روشن نمی شد درست

رسن در میان بست مرد دلیر

فرو شد در آن چاه رخشنده زیر

که چون می دمد روشنی زان مغاک

پراکنده نی آتشی گرد بود

چو دید اندر او کان گوگرد بود