سپید استخوانی ربود از همای

به چاره گری شاه از آن کنج غار

برون آمد و رفت بر کوهسار

چو این سبز طاوس جلوه نمای

همایون کن تاج و گاه سریر

فرود آمد از تاجگاه سریر

سوی نوبتگاه خود بازگشت