کنندش به صفرای ما کام تلخ

خراسانیانش عنان می کشند

به پیگار شه در میان می کشند

ز حد نشابور تا خاک بلخ

به سر خیلی فتنه بربست موی

سوی تاجگاه تو آورد روی

چنین فتنه ای را که شد گرم کین