نهاده بهر گوشه بی دسترنج

پری پیکرانی درو چون نگار

صنم خانه هائی چو خرم بهار

درو بیش از اندازه دینار و گنج

زده موبدش نعل زرین بر اسب

شده نام آن خانه آذر گشسب

چو خسرو بر آن گنجدان دست یافت