سوی مصر شه رفت چون رود نیل

تو را آسمان می کند یاوری

مرا نیست با آسمان داوری

چو گفت این فرود آمد از پشت پیل

چو شد دید کان خسرو عذر ساز

پیاده به نزدیک او شد فراز

به هرا یکی مرکبش درکشید