عروسان ما را بسست این حصار

جنایت نه بر روی بر دیده به

وگر شاه را ناید از ما درشت

چرا بایدش دید در روی و پشت

که با حجله کس ندارند کار

به برقع مکن روی این خلق ریش

تو شو برقع انداز بر چشم خویش