ز روی و چینی نیاید نبرد

سحرگه به شربت برآمیختن

جگر خوردن آیین روسان بود

می و نقل کار عروسان بود

همه خز و دیبا بود سرخ و زرد

خدا داد ما را چنین دستگاه

خدا داده را چون توان بست راه