نه دل بلکه پولاد را کرد نرم

درای جگر تاب و فریاد زنگ

ز سر مغز می برد و از روی رنگ

همان کوس روئین و گرگینه چرم

زمین را ز شورش بر افتاد بیخ

فکند آسمان نعل و خورشید میخ

برون رفت از ایلاقیان سرکشی