کسی کامد از پای پیلان نرست

ز سر تا قدم زیر آهن نهان

به سختی و آهن دلی چون جهان

مبارز طلب کرد چون پیل مست

دلیران از و بد دلی یافتند

سر از پنجه شیر برتافتند

پس از ساعتی تند شیری سیاه