فرس را برافکند برگستوان

یکی ترک سفته ز پولاد چین

حمایل یکی تیغ زهر آبدار

کمندی چو زلف بتان تابدار

به زین اندر آمد چو کوهی روان

سوی دشمن آمد چنان تازه روی

که طفل از دبستان درآید به کوی