نداند کسی اصل ایشان درست

که راهش چو موئی ز باریکیست

درو آدمی پیکرانی چنین

به ترکیب خاکی به زور آهنین

که چون بودشان زاد و بوم از نخست

همه سرخ رویند و پیروزه چشم

ز شیران نترسند هنگام خشم