اگر با سرونشان نباشد سرشت

نخیزد ز جایی جز آن جایگاه

ز پیشانی هریک از مردو زن

سرونیست بر رسته چون کرگدن

چه ایشان به صورت چه روسان زشت

کسی را که آید تمنای خواب

شود بر درختی چو پران عقاب