چو در زیر زنجیرش آری اسیر

به خم کمندش به بند آوری

گرش می نشاید به شمشیر کشت

که دارد پی سخت و چرم درشت

برو خواه شمشیر زن خواه تیر

شه از مژده مرد اختر شناس

خدا را پذیرفت بر خود سپاس