برون آوریمش به زخم سنان

که امروزش این بیوفا هم نبرد

ندانم که خون ریخت یا بند کرد

اگر ماند در بند آن رهزنان

وگر رفت از آن رفته در نگذریم

چنان به که بر یاد او می خوریم

چو شد مغزش از خوردن باده گرم