چو در بزم باشی جهان خسروی

یکی تاجور شد یکی تیغزن

تو آن آفتابی در این روزگار

که هم تیغ گیری و هم تاجدار

چو رزم آزمائی جهان پهلوی

ندارد چو من خاکی آن دسترس

که با آب حیوان برارد نفس