گل سرخشان خیری زرد شد

به نوعی دلم گشت پیروزمند

کزان گونه دیوی درامد به بند

همه روس را دل پر از درد شد

چو غول شب آیین بد ساز کرد

به ره بردن مردم آغاز کرد

رسن بسته چون غول بر دست و پای