بجز سرندیدم که از کله کند

بران سنگساران ببارید سنگ

رقیبان که شب پاس می داشتند

ز بیمش همه جای بگذاشتند

همی کند و بر دیگری می فکند

زبس کله سر که برکنده بود

یکی کوه از آن کله آکنده بود