سوی گل نشاط آرد از صیدگاه

می لعل در جام ناخورده بود

نسفته دری دست ناکرده بود

به امید آن کاید از صید شاه

گل سرخ چیند بهار سپید

گهی لاله بیند گهی مشک بید

مگر شه ندارد فراغت به باغ