ز باد خزان هستم اندیشناک

که نارد نظر سوی روشن چراغ

وگر نی بهاری بدین خرمی

چرا رایگان اوفتد بر زمی

که ریزد بهاری چنین را به خاک

شهنشه که آواز دلبر شنید

ز دل ناله بی دلان برکشید