گریزان سوی روس رفتند باز

دگر کشته شد زیر شمشیر و تیر

ز کشتن بود فتنه را ناگزیر

قدر مایه رستند بی برگ و ساز

نه چندان غنیمت به خسرو رسید

که اندازه ای آید آنرا پدید

ز سیم و زر و قندز و لعل و در