مرا حقه ای خست از لعل پر

گر او را یکی طوق بر مرکبست

مرا بین که ده طوق بر غبغبست

گر او حقه ها دارد از لعل و در

گر ایدون که یاقوت او کانیست

مرا لب چو یاقوت رمانیست

گر او چرخ را هست انجم شناس