گرو برد کو دارد انگشتری

شکر چاشنی گیر نوش منست

گهر حلقه در گوش گوش منست

دهانم گرو بست با مشتری

جنابی که با گل خورم نوش باد

مرا یاد و گل را فراموش باد

یک افسون چشمم به بابل رسید