صد از دست رفته به دست آورم

چو حلقه کنم زلف بر طرف گوش

بیا تا دل رفته بینی ز هوش

کرشمه چو در چشم مست آورم

دلی را که سر سوی راه افکنم

نمایم زنخ تا به چاه افکنم

ز موئی به عاشق دهم طوق و تاج