دلی را که سر سوی راه افکنم

بیا تا دل رفته بینی ز هوش

کرشمه چو در چشم مست آورم

صد از دست رفته به دست آورم

نمایم زنخ تا به چاه افکنم

ز موئی به عاشق دهم طوق و تاج

به بوئی ز خلج ستانم خراج