ز نارم که نارنج نوروزیست

صنم خانه باغ ارم داندم

چو شد نار پستانم انگیخته

ز بستان دل نار شد ریخته

که را بخت گوئی که را روزیست

مبارک درختم که بر دوستم

برآور گلم گر چه در پوستم