چو من میوه در سایه خانه بس

ز چینم ولی درد چین توام

گل من گلی سایه پروردنیست

که سایه به خورشید درخورد نیست

که ناخوش بود میوه خانه رس

مرا خود تو ریحان خوشبوی گیر

ز ریحان بود خانه را ناگزیر