که ناخوش بود میوه خانه رس

گل من گلی سایه پروردنیست

که سایه به خورشید درخورد نیست

چو من میوه در سایه خانه بس

مرا خود تو ریحان خوشبوی گیر

ز ریحان بود خانه را ناگزیر

رها کن به نخجیر این کبک باز