مرا خود تو ریحان خوشبوی گیر

که سایه به خورشید درخورد نیست

چو من میوه در سایه خانه بس

که ناخوش بود میوه خانه رس

ز ریحان بود خانه را ناگزیر

رها کن به نخجیر این کبک باز

بترس از عقابان نخجیر ساز