در این داستان رومیان کهن

که اسکندر از چشمه ماند تهی

ز محرومی او نه از خشم او

نهان گشت چون چشمه از چشم او

به نوعی دگر گفته اند این سخن

که الیاس با خضر همراه بود

در آن چشمه کو بر گذرگاه بود