چرا زیرسایه شدآن چشمه سار

اگر چشمه با سایه بودی صواب

کجا سایه با چشمه آفتاب

چو چشمه ز خورشید شد خوشگوار

بلی چشمه را سایه بهتر ز گرد

کزان هست شوریده زین هست سرد

فرو ماند خسرو در آن سایگاه