همه سنگها سرخ یاقوت بود

تن آسان کسی کو قوی دل تر است

چو دیدند لشگر ره آورد خویش

نهادند سنگ ره آورد پیش

کزو دیده را روشنی قوت بود

یکی را ز کم گوهری دل به درد

یکی را ز بی گوهری باد سرد