همی بافتم حله هفت رنگ

شتاب فلک را تک آهسته شد

خروسان شب را زبان بسته شد

من از کله شب در این دیر تنگ

مسیحا صفت زین خم لاجورد

گه ازرق برآوردم و گاه زرد

مرا کاول این پرورش کاربود