که آب از جگر بخشم آفاق را

کجا قطره تا در به دریا برد

خرد آرد و زین بصره خرما برد

من آن ابرم این طرف شش طاق را

همه چون گیا جرعه خواران من

ز من سبز و تشنه به باران من

چو سایه که هنجار دارد ز نور