و گر بر نجوشی شوی خام و سرد

ز حرصی چه باید طلب کرد کام

که گه سوخته داردت گاه خام

اگر جوش گیری بسوزی ز درد

سپهر اژدهائیست با هفت سر

به زخمی کی اندازد از مه سپر

درین طشت غربالی آبگون