تو آن کن که آن نیز نتوان نهفت

به وامی که ناداده باشد نخست

حق وارث از وارث آید درست

من آن گفته ام که آنچنان کس نگفت

به گفتن مرا عقل توفیق داد

به خواندن تو را نیز توفیق باد

چو توفیق ما هر دو همره شود