چو خندید بر یکدیگر تاروپود

گران جامه زو تا بسی روزگار

ز بس زخمه دود و تاراج گرد

وشی پوش را جامه شد سالخورد

سرآینده را آخر آمد سرود

کهن جامه را داد سازی دگر

وشی زیر کرد آستر برزبر