به خلقش کرم بیش از اندازه کرد

شه از پاسخ مرد دستان سرای

فروماند سرگشته لختی بجای

از آن پس که خلقان او تازه کرد

ز گریه بپیچید و در گریه گفت

که پوشیده به راز ما در نهفت

گر از راز ما بر گشایند بند