چو شه دید راز جگر سفت او

حکایت به چاهی فرو گفته شد

نگفتم جز این با کس ای نیک رای

وگر گفته ام باد خصمم خدای

درستی طلب کرد بر گفت او

بفرمود کارد رقیبی شگرف

نیی ناله پرورد ازان چاه ژرف