دوای دل خویش را بازجست

همان آب و رنگش درآمد که بود

تماشا طلب کرد و شادی نمود

چو گشت از دوا یافتن تندرست

جوانمرد چون دیدگان خوب چهر

ملک زاده را جوید از بهر مهر

شبی خانه از عود پرطیب کرد